MOCICA

Τρία βήματα για να αλλάξουμε τον Κόσμο

Περιεχόμενα

Ι. Μια επαρκής λύση

Δίχως χρήμα : προς μια γενικότερη συναίνεση

Η κατάλληλη συγκυρία

Με μια τέτοια κατευθυνόμενη συγκρότησή μας, η οποία ξεκινά πριν από τη γέννηση του καθενός από εμάς, είναι δύσκολο να φανταστούμε τις συνέπειες της κατάπτωσης του νομισματικού συστήματος στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Χωρίς εξαίρεση όλες τους, θα είναι εξαιρετικά επωφελείς όπως θα δείξουμε στη συνέχεια.

Πρώτον, αυτή η αλλαγή παραδείγματος θα αδρανοποιήσει το πνεύμα του ανταγωνισμού και την βούληση της κυριαρχίας. Δεν θα επιτρέψει πια σε κανέναν να ασκεί τον εξαναγκασμό προς τους άλλους, ή να στοχεύει στα υλικά αποκτήματα.

Δεν θα έχουμε πλέον το άγχος των υποχρεώσεων, των χρεών, των αποδόσεων ή των διενέξεων που απορρέουν από αυτά.

Επιπλέον, η συμπεριφορά μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εικόνα που εκπέμπουμε προς στους άλλους, διότι έτσι θέλουμε να φανούμε αρεστοί ή να προκαλέσουμε την παραδοχή. Χωρίς το νομισματικό σύστημα, το βαθύτερο της προσωπικότητάς μας καθίσταται πλέον απογυμνωμένο, καθώς δεν μπορούμε να αποκρύψουμε πια τίποτε, πίσω από τη λογική που επιβάλλει ένα σύστημα όπως εκείνο του χρήματος. Κανείς δεν θα γίνεται πλέον θύμα της ανεργίας, ούτε θα μπορεί να ισχυριστεί ότι το σύστημα δεν του επιτρέπει καμία επιλογή. Οι ενέργειές μας, όπως και οι «η απραξία μας», θα αποκαλύψουν έτσι την αψευδή προσωπικότητά μας, ξαφνιάζοντας μάλιστα τους γύρω μας.

Πρόκειται για ένα θεμελιώδες σημείο: την οπτική μας, του κόσμου και των άλλων, που δεν θα είναι πλέον προσανατολισμένη στο Έχειν, αλλά στο Είναι. Αυτό το νέο βλέμμα δεν θα απαιτήσει οποιαδήποτε ενασχόληση με τον εαυτό μας καθώς θα αποτελέσει μια ευτυχισμένη και αναπόφευκτη συνέπεια της προαναφερθείσας αλλαγής. Μια τέτοια οπτική, είναι βεβαίως εξαιρετικά επωφελής για τις κοινωνικές μας σχέσεις και μάλιστα σε έναν τέτοιο βαθμό, που είναι δύσκολο να την οραματιστούμε σήμερα οι περισσότεροι από εμάς.

Η βαθύτερη φύση του Ανθρώπου συνίσταται στο να είναι ευτυχισμένος, στο να προσδίδει νόημα στη ζωή του, να έχει έναν κοινωνικό κύκλο που να τον ευχαριστεί, να υλοποιεί τα σχέδιά του, να έχει μια όμορφη και συναρπαστική ζωή. Για τον σκοπό αυτό, ο Άνθρωπος έχει πρωτίστως την ανάγκη ύπαρξης δυνατοτήτων.

Σε έναν κόσμο όπου δεν θα εξαρτάται από οικονομικά μέσα αλλά θα διαθέτει την πλήρη όσο και υλοποιήσιμη ελευθερία όλων, κανείς δεν θα μπορεί να παραμένει πλέον στο σπίτι του άπραγος για πολύ καιρό. Αντιθέτως, ο καθένας θα προσανατολισθεί σε διακεκριμένα προσωπικά σχέδια τα οποία θα είναι συχνά συνδεδεμένα με τη Συλλογικότητα, καθώς ως γνωστόν, είμαστε βαθύτατα κοινωνικά όντα.

Γιατί λοιπόν η αποδέσμευση από όλα (εκτός από το να μη βλάπτουμε τους άλλους) θα μας οδηγούσε σε έναν χαοτικό και επικίνδυνο κόσμο; Γιατί να ισχύει μια τέτοια πρόβλεψη, όταν η μόνη βεβαιότητα που έχουμε είναι πως το ισχύον σύστημα είναι τρομακτικά χαοτικό και απειλητικό. Το να μας πλαισιώνει και να μας παρακολουθεί δεν μας προστατεύει από τίποτε, καθώς πρόκειται για αναγκαιότητες που το ίδιο το σύστημα δημιουργεί.

Δεν χρειάζεται πυροσβεστήρας, όταν δεν υπάρχει πυρκαγιά.

Το τέλος της εξαρτημένης διαμόρφωσης των ανθρώπων

Με το να φανταζόμαστε τον εαυτό μας μέσα σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από το χρήμα, προβάλουμε αδικαιολόγητα ένα ασταθές και χαοτικό σενάριο, άρα απειλητικό. Συμπεραίνοντας καθημερινά από αυτά που προβάλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πόσο ο Άνθρωπος γίνεται πράγματι βίαιος κι εγωιστής, μπορούμε να φανταστούμε τον πλήρη αφανισμό αν επιπλέον ήταν όντως ελεύθερος. Αυτό το σφάλμα στην πρόβλεψη, δεν είναι παρά η αντανάκλαση της βαθύτατα εξαρτημένης διαμόρφωσης της σκέψης μας.

Όσο περισσότερο ένα ζώο είναι κλειδωμένο σε στενό κλουβί τόσο γίνεται πιο επιθετικό, όχι εκ φύσεως, αλλά λόγω της διαμορφωμένης κατάστασης της ύπαρξής του. Όσο λοιπόν ο Άνθρωπος παραμένει παγιδευμένος στο σύστημα, τόσο περισσότερο μάχεται, γίνεται βίαιος, ατομικιστικής, επιθετικός και καταστροφέας. Παρατηρούμε τελικά πως οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν περισσότερες οικονομικές επιλογές και ως εκ τούτου, περισσότερη ελευθερία στην ύπαρξή τους, είναι πιο πράοι και καλύτερα ενσωματωμένοι στην κοινωνία από όσο άλλοι, ειδικά όταν οι ίδιοι έχουν την εντύπωση πως είναι ελεύθεροι.

Η βία και ο ατομικισμός δημιουργούνται αναλογικά με τον εγκλεισμό του ατόμου στο σύστημά μας.

Η ελευθερία είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση κατευνασμού και ύπαρξης κοινωνικών δεσμών, η δε έλλειψή της, είναι το καλύτερα γόνιμο έδαφος για την επιθετικότητα και τη ρήξη.

Το Εγώ: ρυθμιστής του ανθρώπου στον Ελεύθερο Κόσμο

Σήμερα, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να εργαστούν και έτσι με αυτόν τον τρόπο να αισθάνονται χρήσιμοι. Όμως, κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχής όταν ταυτόχρονα πιστεύει πως «είναι άχρηστος». Πρόκειται για έναν από τους στυλοβάτες της ευφροσύνης, που βεβαίως θα ήταν αδύνατος χωρίς το Εγώ.

Το ισχύον σύστημα, μας επιτρέπει με πολλαπλούς τρόπους να αισθανόμαστε χρήσιμοι δίχως όμως αυτό να είναι πράγματι επωφελές του βίου μας: όταν με άλλα λόγια, γινόμαστε φορείς του χρηματοπιστωτικού συστήματος και όλων των συνεπειών του. Στον ελεύθερο κόσμο του αύριο, ο μοναδικός τρόπος που θα μας κάνει να αισθανόμαστε χρήσιμοι συνίσταται στο ότι θα ωφελούμε τους άλλους και τη ζωή στον Πλανήτη μας. Κάθε δραστηριότητα σε έναν τέτοιο κόσμο θα μας κάνει να νιώθουμε χρήσιμοι, ενώ ταυτόχρονα θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για τους Ανθρώπους ή τη Φύση, με μια λέξη, για τη ζωή.

Το να ζει κανείς μόνον για τον εαυτό του δεν θα του παρέχει πλέον αποκλειστικά αυτή την αίσθηση αλλά και τη δυνατότητα καλλιέργειας ενός κοινωνικού κύκλου. Εκτός από τη διατήρηση όλων των βασικών συντελεστών της ανθρώπινης δράσης (αγρότες, καλλιεργητές, τεχνίτες, θεραπευτές, ερευνητές, επιστήμονες, παιδαγωγοί, υπηρεσίες κάθε είδους προς τα άτομα κ.λπ.) θα επωφεληθούμε και από την διαθέσιμη μάζα εθελοντών εργαζομένων.

Για να ικανοποιήσει το Εγώ του, ο αλληλεγγύη θα είναι η αναγκαία και φυσική κατάσταση του Ανθρώπου, επιθυμητή από όλους όσο και εφικτή.

Στον υλιστικό κόσμο που τώρα γνωρίζουμε η επιτυχία ανάγεται στην οικονομική ευδοκίμηση, στην απόκτηση των υλικών αγαθών, στη θέση επί της ιεραρχίας, στην εξουσία και στη δημοτικότητα. Στον κόσμο του Είναι, θα συνδέεται αποκλειστικά με την αναγνώριση. Το Εγώ θα πρέπει να αποτιμάται ως αντάλλαγμα των ανθρωπίνων ποιοτικών ιδιοτήτων μας, χωρίς άλλον εναλλακτικό τρόπο.

Το Εγώ δεν έχει ούτε μορφή, ούτε χαρακτηριστικά που να προκαθορίζονται. Δεν είναι περισσότερο εγωιστικό από γενναιόδωρο. Υπακούει μόνο σε έναν νόμο: την αναγνώριση και την εκτίμηση, έτσι ώστε να αισθάνεται πως είναι χρήσιμο επιδιώκοντας την αυτοεκτίμηση μέσα από την αλληλεγγύη. Ομοίως, θα αναζητήσει το είδωλό του στο βλέμμα των άλλων μέσω της αναγνώρισης που θα του προσδίδει η προσφορά του εαυτού του.

Το να φανεί κανείς χρήσιμος στην κοινωνία προϋποθέτει να δώσει νόημα στην ύπαρξή του. Ο ρόλος του καθενός αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς του, γι 'αυτό και ως τέτοιος επιδιώκεται πάντα. Είναι απαραίτητος δε για την ισορροπία και την ευδαιμονία του κάθε ανθρώπου. Γιατί να το αρνηθούμε λοιπόν όταν τίποτα δεν μπορεί να μας το στερήσει;

Η αναγκαιότητα ενός Ελεύθερου Κόσμου

Για μια φυσική και βέλτιστη ανάπτυξη της κοινωνίας, δε χρειαζόμαστε καθόλου κορπορατισμούς, δόγματα ή άλλες «ανώτατες» αρχές που να επικυρώσουν αυτό που είναι καλό για μας και αυτό που δεν είναι. Το επωφελές για την κοινωνία θα το θέλουμε απροσποίητα, ενώ το αντίθετό του, εξίσου με τρόπο φυσιολογικό θα εκλείψει. Είναι τόσο απλό.

Η διάδοση από στόμα σε στόμα και τα δίκτυα πληροφοριών είναι αρκούντως διευρυμένα έτσι ώστε ο καθένας μας να κατευθύνεται με βάση τις ανάγκες του. Και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι διαθέτουμε παρομοίως την απαραίτητη ποιότητα υπηρεσιών μέσω του Εγώ. Παραμερίζοντας το κίνητρο του κέρδους, θα οδηγηθούμε σε έναν επιθυμητό επαγγελματισμό. Κανείς δεν θέλει να αισθάνεται άχρηστος ή ανίκανος στον τομέα του. Εμείς φυσικά θα αναζητήσουμε τη χρησιμότητα, την αναγνώριση, την υπόληψη και την καλή φήμη, προκειμένου το Εγώ μας να φανεί αντάξιο και να βρούμε έτσι τη θέση μας ανάμεσα στους άλλους.

Μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στις προσωπικές μας επιλογές, επειδή απλά είναι οι καλύτερες. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι είναι καλό για τον ίδιο. Δεν χρειαζόμαστε καμία ακαδημαϊκή προπαιδεία ή την συγκατάθεση οποιουδήποτε άλλου, πλην της ατομικής μας συνείδησης έτσι ώστε ​​να κάνει τις ορθές επιλογές, αν όχι τις καλύτερες.

Είμαστε περίπου 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη Γη και σχεδόν τόσοι, που να έχουμε πεισθεί ως προς το ποιό είναι το ορθό σύστημα για όλους. Ωστόσο, ένα μονάχα μπορεί να ταιριάζει σε όλους. Εν ολίγοις, είμαστε 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων που επιμένουν στην πλάνη των πεποιθήσεών τους.

Για να κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση μπορούμε να βασιστούμε σε ένα μοναδικό σύστημα που θα ταιριάζει σε όλους και θα είναι μακράν το καλύτερο. Είναι αυτό ακριβώς με το οποίο η Φύση λειτουργεί ανέκαθεν : η δοκιμασία του Ελεύθερου Κόσμου.

Θα ακολουθήσουμε το σωστό δρόμο - γιατί όντως υπάρχει - πειραματιζόμενοι και προτείνοντας όπως ο καθένας επιθυμεί τις βασικές αρχές και τις πεποιθήσεις του, ποτέ όμως δια της επιβολής τους στους άλλους. Όλα πρέπει να λειτουργούν μέσω της αμοιβαίας κατανόησης ανάμεσα στις εκάστοτε πλευρές, χωρίς να αναμένεται η συγκατάθεση των άλλων.

Πέρα από τα ατοπήματα στα οποία υποβάλλονται οι μάζες μέσα από τους πολιτικούς, ακαδημαϊκούς, ιδεολογικούς ή δογματικούς κορπορατισμούς, και εν γένει συστηματικούς ολοκληρωτισμούς, τους αυτοαποκαλούμενος και κατόχους της ανώτερης γνώσης, όλα τούτα μας εμποδίζουν τελικά να σκεφτόμαστε αυτοβούλως.

Θέτοντας τον καθένα σε δοκιμασία μέσα από τις δικές του ιδεολογίες, τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω του σύμφωνα και με την προσωπική και ατομική του εμπειρία, θα ανακαλύψουμε ένα σύστημα «βιολογικής» εξέλιξης : τη φυσική επιλογή αυτού που είναι θεμιτό για τον Άνθρωπο με γνώμονα την εμπειρία των δικών του επιλογών.

Ένα τέτοιο σύστημα δεν αποφέρει παρά μόνο οφέλη, και αυτά είναι πολλά: ελευθερία σκέψης, πράξης ή εξέλιξης της ατομικής συνείδησης μέσα από την εμπειρία, αναβάθμιση της κοινωνικής ευθύνης, βελτιστοποίηση της κοινωνικής δομής, ηρεμία που θα διέπει το κοινωνικό μας περιβάλλον, ευκολία και αρμονία ως προς τη καθολική ανάπτυξή μας. Τέλος, αποκτώντας τη συνήθεια να σκεφτόμαστε και να αναλύουμε αυτοβούλως δίχως εξωτερικές πιέσεις, θα προστατεύουμε τους εαυτούς μας και μάλιστα στο διηνεκές, από κάθε πιθανή κατήχηση.

Ο μύθος του πανικού

Όταν οι Άνθρωποι κυριεύονται από τα γεγονότα, πλέον δεν τα φοβούνται. Μονάχα το άγνωστο τρομάζει τους Ανθρώπους
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

Κοινωνιολογικές μελέτες γεγονότων που φαινομενικά ενέσπειραν τον πανικό, δείχνουν στην πραγματικότητα το αντίθετο. Εν μέσω ακραίων γεγονότων όπως οι φυσικές καταστροφές ή οι τρομοκρατικές επιθέσεις, συνάγεται με σαφήνεια πως η αλληλεγγύη, η πειθαρχία και η ηρεμία κυριαρχούν πάνω στον εγωισμό, στη διαρπαγή και στον πανικό.

Καθ 'όλη τη διάρκεια των ερευνών μας και σε περισσότερες από 700 περιπτώσεις, θα δυσκολευόμουν να αναφέρω (....), ει δυνατόν κάποιες ελάχιστα και οριακές εκδηλώσεις πανικού
Ενρίκο Καραντέλλι
Συνιδρυτή του Κέντρου ερευνών επί των Καταστροφών

Εάν αυτή η έμφυτη νοημοσύνη της συμπεριφοράς ισχύει σε απρόβλεπτες περιπτώσεις και σε τρομακτικά γεγονότα, είναι εν γένει περισσότερο προβλέψιμη σε περιστάσεις μιας υπολογίσιμης και επιθυμητής επιλογής, η οποία βεβαίως δεν προκαλεί υλικές ζημιές ή ανθρώπινες απώλειες.

ΙΙ. Το σχέδιο MOCICA

Εδώ θα σας παρουσιάσουμε με λεπτομέρεια το σχέδιο MOCICA του οποίου η περιγραφή περιορίζεται στο απολύτως απαραίτητο. Η αποτελεσματικότητά του είναι απόρροια της σαφήνειας και της ευελιξίας του.

Το σχέδιο εκτυλίσσεται σε 3 λογικά βήματα, απλά, αποτελεσματικά και καθησυχαστικά.

Λογικά, διότι ακολουθούν τη βέλτιστη και σταθερή ροή και χρονολογική αλληλουχία, ξεκινώντας από τη σημερινή κατάσταση και τείνοντας προς έναν κοινό στόχο πέρα από τους πολιτισμούς και τα σύνορα, και τούτο, λαμβάνοντας υπόψη αποκλειστικά το διαθέσιμο σήμερα δυναμικό μας.

Απλά, επειδή δεν απαιτούν κάποια ανδραγαθία ή μεγάλη ατομική προσπάθεια και δεν πρόκειται να μας εκθέσουν σε ανεπιθύμητες ή επικίνδυνες καταστάσεις.

Αποτελεσματικά, γιατί ως απλά και ως απολύτως νόμιμα, είναι αδύνατον να περιοριστεί η δράση του κάθε συμμετέχοντα, ο οποίος από μόνος του θα προσελκύσει και άλλα μέλη.

Καθησυχαστικά, επειδή από την φύση του εγχειρήματος αυτού, τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί εάν δεν το ενστερνιστούμε όντως ομόφωνα. Αυτό σημαίνει πως θα διασχίσουμε κάθε βήμα έχοντας εξασφαλισμένη τη βεβαιότητα της επιτυχίας. Υποθέτοντας πως δεν θα μπορέσουμε να συμπληρώσουμε τον απαραίτητο αριθμό των ατόμων που απαιτούνται για το εγχείρημα, απλά θα συνεχίσουμε να ζούμε σύμφωνα με το σημερινό σύστημα. Επιστρέφοντας στη έως τώρα ζωή μας, χωρίς οποιεσδήποτε οικονομικές ή άλλες συνέπειες.

Δεδομένου ότι πρόκειται για μια αλλαγή στάσης σε παγκόσμιο επίπεδο, στοχεύοντας δε σε μια συνολική στρατηγική, δεν θα ασχοληθούμε παρά μόνο με τα θεμελιώδη. Το εγχείρημα αυτό έχει ως στόχο να είναι όσο το δυνατόν περιεκτικό για λόγους σαφήνειας και διαύγειας απέναντι σε όλους.

Όλα τα μέλη του MOCICA είναι πεπεισμένα για ένα πράγμα: δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο ή δυσκολία, παρά μόνο οι απαιτούμενες προσαρμογές.

Μπορείτε επίσης να διαπιστώσετε κατά την εξέλιξη της περιγραφής, πως έχουμε ήδη διαθέσιμους σε παγκόσμιο επίπεδο, όλους αυτούς τους παράγοντες που κρίνονται απαραίτητοι για την επιτυχία αυτού του έργου.

Και εάν μερικοί παραμένουν διστακτικοί, ας τους αφήσουμε τον ανάλογο χρόνο για να σκεφτούν και να επιλέξουν με ποιό τρόπο θέλουν να μεταβάλουν τη ζωή τους.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ο χρόνος εργάζεται για μας.

Όταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η εξέγερση είναι για το λαό καθώς για κάθε τμήμα του ξεχωριστά, το πιο ιερό δικαίωμα και το πιο απαραίτητο καθήκον.
Άρθρο 35 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη
25 Ιουνίου 1793

Βήμα 1: Η συνεύρεση

Βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το βήμα.

Αρχικά, ανταποκριθείτε στο κάλεσμά μας αφού γίνετε μέλη συμπληρώνοντας το πεδίο «Γίνε μέλος»

Η συνάντηση της συλλογικότητάς μας επικεντρώνεται σε δύο βασικά σημεία: τη γνώση του εγχειρήματος και την ανάκτηση του ενθουσιασμού.

Το πρώτο σημείο πρέπει να πραγματοποιηθεί μέσα από την ευρύτερη διάδοση και εξάπλωση του σχεδίου MOCICA. Με το διαδίκτυο και με τα κοινωνικά δίκτυα, διαθέτουμε αρκετές δυνατότητες. Γνωρίζουμε επίσης πως ορισμένοι δεν εμφανίζουν όσα λαμβάνουν μέσω των δικτύων αυτών. Πρέπει να ενθαρρύνετε τους γύρω σας όσο το δυνατόν περισσότερο για να το γνωρίσουν.

Έτσι, βεβαιωθείτε πως έχετε τουλάχιστον προσεγγίσει ήδη το πρώτο επίπεδο του κοινωνικού σας κύκλου: φίλους, οικογένεια, συναδέλφους.

Πείτε ανοιχτά πως έχετε ενταχθεί στο κίνημα. Αν έχετε φίλους στο εξωτερικό, μην τους ξεχνάτε. Δεν πρέπει να γίνετε

Αναγνώστε το σχέδιο για εκείνους που δεν μπορούν, ή δεν ξέρουν να διαβάζουν.

Ανοίξτε λογαριασμούς πρόσβασης στο internet σε όσους δεν διαθέτουν.

Επικοινωνήστε μαζί μας εάν μπορείτε να μας βοηθήσετε να μεταφράσουμε το κείμενο του εγχειρήματος.

Επιπροσθέτως, είναι επίσης σημαντικό να μεταδώσουμε το πνεύμα του κινήματος. Για να είναι αποτελεσματικό, θα πρέπει να παραμείνει ειρηνικό και συμπαγές. Πρέπει να παραμείνουμε για κάθε περίσταση σε αυτή την πνευματική χροιά, υποδειγματικοί ως προς τις ηθικές μας αξίες και έτοιμοι για την αλλαγή.

Για τη διάδοση του έργου μας, είναι επίσης σημαντικό να φοράμε και να δείχνουμε το λογότυπο όσο το δυνατόν περισσότερο και ασφαλώς όλοι μας. Κατά την άποψή μας, είναι σημαντικό ο καθένας να συμμετέχει αντίστοιχα με τη δημιουργικότητα και με τα μέσα που διαθέτει για να προβάλει το πρόγραμμά μας στο περιβάλλον του: κονκάρδα, αφίσα, μπλουζάκι, προσπέκτους, φυλλάδιο, βίντεο, προβολή, ταινία μικρού ή μεγάλου μήκους.

Μπορείτε επίσης να μας βοηθήσετε στην άμεση διάδοση του έργου μας με διάφορους τρόπους που θα μπορούσαν να είναι αρκετά αποτελεσματικοί. Για τον σκοπό αυτό, μπορείτε να συμβουλευτείτε το πεδίο «διάδοση».

Απορρίπτουμε κάθε επί πληρωμή εγγραφή μέλους στο κίνημά μας και σας καλούμε να συμμετάσχετε στην ειρηνική αυτή δράση, με βάση τις δυνατότητες και τους πόρους σας.

Αυτή θα λειτουργήσει καλύτερα όταν όλοι συνηθίσουμε να συμμετέχουμε ενεργά στο κίνημα.

Είναι σημαντικό η ενεργός αυτή συμμετοχή μας να έχει συνέχεια.

Ως προς το δεύτερο σημείο, την ανάκτηση του ενθουσιασμού, η προσφορότερη στρατηγική συνίσταται απλά στο να αντιπροσωπεύει αυτό πλήρως τον καθένα μας. Όντας ανοιχτόμυαλοι, ανεκτικοί, δείχνοντας κατανόηση, φροντίδα, βεβαίως πάντα με το χαμόγελο, όλα τούτα, θα επιδράσουν μεταδοτικά σε όσους επωφελούνται. Πρέπει σταδιακά να μπολιαστούμε με αυτή την εύσχημη και ήρεμη νοοτροπία, αυτός άλλωστε είναι ο καλύτερος τρόπος για να μεταδοθεί.

Επίσης, ας αποκτήσουμε ήδη από τώρα μια οικολογικά υπεύθυνη στάση: κάνοντας τη διαλογή των απορριμμάτων, εξοικονομώντας ενέργεια, χρησιμοποιώντας συχνά τα μέσα μαζικής μεταφοράς, εξοικονομώντας το νερό, αγοράζοντας τοπικά προϊόντα, με λίγα λόγια, ενεργώντας σήμερα ως πολίτες του αύριο.

Η δωρεά, η ανταλλαγή, η ανιδιοτέλεια ή η εξυπηρέτηση φυσικά και μπορούν να γίνουν πράξη από σήμερα κιόλας. Το πρόσωπο του πολιτισμού μας θα φωτίζεται έτσι μέρα με τη μέρα. Υπάρχουν άλλωστε όλο και περισσότερες συλλογικότητες σε όλο τον κόσμο που επισημαίνουν την αμοιβαιότητα ή τη δωρεάν διάθεση αγαθών και τροφίμων. Ας μην διστάσουμε να τα συναντήσουμε ή να δημιουργήσουμε και άλλα.

Ο στόχος μας είναι να αναδειχθεί μια επαρκής πλειοψηφία πολιτών σε όλο τον κόσμο επιβεβαιώνοντας έτσι τις βασικές μας αξίες, κι αυτό, πριν τη λήψη μιας ταυτόχρονα γενικευμένης απόφασης για την παρευθύς εγκατάλειψη του νομισματικού συστήματος σε κάθε του μορφή: εισιτήρια, πιστωτική κάρτα, καρνέ επιταγών, νομίσματα ή εμβάσματα.

Ποιά θα είναι εκείνη η μέρα;

Ακόμα έστω κι αν η Ευρωζώνη και μόνο για παράδειγμα, έπαυε απότομα να χρησιμοποιεί το νόμισμά της, αυτό θα ήταν αρκετό για να ανατραπεί το σύνολο του συστήματος. Όμως, μια τέτοια απόφαση πρέπει να είναι επί της ουσίας γενικευμένη, αντιπροσωπεύοντας την πλειοψηφία των ατόμων.

Όλα τα μέλη θα κρίνουν από κοινού για να αποφασιστεί πότε να επιτελεστεί το επόμενο βήμα. Πιστεύουμε ότι το 51% δεν είναι αρκετό για να ληφθεί μια τέτοια απόφαση και ευελπιστούμε να ολοκληρώσουμε αυτή τη συνομολόγηση με μια αντιπροσωπευτική λογική της τάξης του 95% των μελών. Έτσι, ο καθένας μας θα αποφαίνεται θετικά και σταδιακά, έως ότου βεβαίως αγγίξουμε το ποσοστό αυτό.

Δεν μπορούμε παρά να ακολουθήσουμε αυτή τη μέθοδο και μάλιστα συγχρονισμένα. Και οφείλουμε πριν οτιδήποτε να συνευρεθούμε. Καμία κυβέρνηση δεν θα πάρει αυτή την απόφαση φυσικά, και το να ξεκινήσουμε με μικρά βήματα διάσπαρτα ανά τον κόσμο ελπίζοντας στη σταδιακή διάχυση του σχεδίου μας, ή θα πάρει πολύ χρόνο ή δεν θα λειτουργήσει καθόλου καθώς το νομισματικό σύστημα δεν επιτρέπει μια τέτοια βιωσιμότητα.

Μόλις επιτευχθεί ο στόχος του 95%, θα αναμείνουμε κατά μία περίοδο δύο εβδομάδων, όπου και θα χρησιμοποιήσουμε τις τελευταίες μας αποταμιεύσεις, παρέχοντας στον μέγιστο αριθμό νοικοκυριών επάρκεια τροφίμων, ένδυσης ή τα είδη που ο καθένας θεωρεί απαραίτητα, μόνο και μόνο για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Έτσι, η ποθητή μέρα θα έρθει από μόνη της στην κατάλληλη στιγμή: όταν θα είμαστε έτοιμοι.

Κατάργηση του νομισματικού συστήματος.

Από εκείνη την ημέρα, δεν θα χρησιμοποιούμε πλέον οποιοδήποτε μέσο πληρωμής: πιστωτική κάρτα, τραπεζικό έμβασμα, χρεωστικές εντολές, κέρματα, χαρτονομίσματα, επιταγές.

Θα γιορτάζουμε όλοι μαζί την ιστορική αυτή μέρα σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Και από την επόμενη μέρα θα περάσουμε στο βήμα 2.

Βήμα 2: Ο έλεγχος της κατάστασης

Τίποτα πιο απλό: για να διατηρηθεί ένα γνώριμο και οικείο πλαίσιο σε όλους, είναι σημαντικό σε μια πρώτη φάση να συνεχίσουμε την κανονική μας ζωή, δίχως βέβαια τη χρήση του νομισματικού συστήματος. Θα είμαστε άλλωστε ευγνώμονες σε όσους εξασκούν δύσκολα επαγγέλματα, όταν εκείνοι δεν θα το βάλουν κάτω τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του βήματος 2.

Πηγαίνετε στα ραντεβού σας, συνεχίστε τις σπουδές σας, ακολουθήστε το συνηθισμένο πρόγραμμα της καθημερινής σας ζωής. Εξασκήσετε το επάγγελμά σας, είτε είσαστε τεχνίτης, αγρότης, καλλιεργητής, αστυνομικός, οδηγός λεωφορείου, οδοντίατρος, μην πάψετε να είσαστε φούρναρης, εργάτης, ξυλουργός, κομμωτής, οδηγός φορτηγού, ανθοπώλης, πωλητής, ψαράς, ηλεκτρολόγος, κλπ

Για το προσωπικό των καταστημάτων και των σούπερ μάρκετ, διαχειριστείτε όσο καλύτερα γίνεται τη δίκαιη διανομή σε τρόφιμα και άλλες προμήθειες ευνοώντας πρώτα τους φτωχούς.

Ας ζήσουμε απλά, για να μπορέσουν απλά όλοι να ζήσουν
Γκάντι

Συνεχίζετε να ζείτε όσο πιο φυσιολογικά γίνεται. Κάνετε τα ψώνια σας, όπως τα κάνατε πάντα, μην καταναλώνετε περισσότερο, ίσως μάλιστα λιγότερο, δίνοντας πάντα την προτεραιότητα στους πένητες και σε όσους σήμερα αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Καθορίστε τις ανάγκες σας με μέτρο και περιοριστείτε στα ουσιώδη. Εάν είστε μάρτυρας κακοποίησης ή εντάσεων, κάνετε το παν για να καταπραΰνετε την κατάσταση εάν αυτό κριθεί απαραίτητο, με γνώμονα πάντα τις ηθικές αξίες και την άρνηση της βίας.

Κοντολογίς, ζείτε ως συνήθως, αλλά απαρνούμενοι τη διαμεσολάβηση του χρήματος και έχοντας ως κριτήριο το δημόσιο συμφέρον.

Αν σας είναι εύκολο να καταλάβετε τι θα κάνετε, να δείτε σε τι θα μοιάζει η μέρα σας (χονδρικά όπως σήμερα αλλά απλούστερα), σκεφτείτε πως το ίδιο ισχύει και για όλους τους άλλους. Είναι περιττό να σιγουρευτείτε πως ο καθένας αναλαμβάνει αρκούντως τον ρόλο του. Ό,τι είναι προφανές για εσάς, είναι εξίσου προφανές για τους άλλους. Αυτό επί της ουσίας, έχει να κάνει με τις δεξιότητές τους, τις γνώσεις τους, την καθημερινότητά τους, και είναι προφανώς πραγματοποιήσιμο για εκείνους.

Και για όσους χρειάζεται να μετεκπαιδευτούν σε μιαν άλλη δραστηριότητα, θα γίνουν έτσι κι εκείνοι καλύτερα διαθέσιμοι ως εργαζόμενοι.

Από τις πρώτες ημέρες του βήματος 2, θα ζητήσουμε από κάθε μέλος να μας ενημερώσει για το πότε θα αισθάνεται ασφαλές και έτοιμο για τη συνέχεια. Θα αναμείνουμε και πάλι την κοινή τοποθέτηση ενός τμήματος του 95% των μελών. Έτσι, θα πάμε στο επόμενο βήμα, όταν η κατάσταση θεωρηθεί ήρεμη, ελεγχόμενη και καθησυχαστική για όλους.

Βήμα 3: Η οργάνωση

Οι προτεραιότητες

Φροντίζοντας να διατηρήσουμε μια σταθερή βάση στις ήδη αναπτυγμένες χώρες έτσι ώστε να παραμείνουν εξασφαλισμένες για τις ίδιες και αποτελεσματικές για τις άλλες, θα πρέπει να απευθυνθούμε όσο το δυνατόν συντομότερα στις φτωχές χώρες, τις λεγόμενες «υπανάπτυκτες». Μόνο εμείς έχουμε τις δυνάμεις και τις τεχνικές δυνατότητες να αλλάξουμε τον κόσμο μας, εκείνοι όχι.

Στις λεγόμενες «ανεπτυγμένες» χώρες, οι εθελοντές μπορούν να ταξινομηθούν με γνώμονα δύο τύπους : εκείνους που παραμένουν στην πορεία της καθημερινότητας στον τόπο τους διαθέτοντας τις δεξιότητές τους, και σε όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν για ανθρωπιστικούς σκοπούς.

Ο καθένας θα συμμετέχει με τη θέλησή του, εξίσου για τρεις εβδομάδες, για τρεις μήνες, ή και καθόλου.

Είναι καλό να ξεκινάμε μαζί με φίλους ή και με την οικογένεια, έτσι ώστε το έργο μας να γίνεται πιο διασκεδαστικό και πιο συναρπαστικό για όλους.

Τίποτε δεν πρέπει να επιβάλλεται, όλα γίνονται σε εθελοντική βάση. Πρόκειται για έναν

Διαχείριση

Ποιος θα κυβερνά; Ποιός θα διευθύνει;

Το πιο προφανές είναι: κανείς. Ειδικά σήμερα κάτι τέτοιο δεν θα ήταν ούτε πλεονέκτημα ούτε καν αναγκαίο. Το να μην υπάρχει ηγέτης δεν είναι απλώς μια έμπρακτη προοπτική, αλλά και γεγονός αναπόφευκτο. Τούτο θα μας εξασφαλίσει την πλέον υγιή και βιώσιμη κοινωνική βάση που θα μπορούσαμε να φαντασθούμε. Η μη ύπαρξη καθοδήγησης αποτελεί τη ουσία της αυτόνομης κοινωνίας και η αυτονομία, είναι γνώρισμα μεγάλου πολιτισμού.

Η δημοκρατία είναι η κυβέρνηση του λαού, από το λαό, για το λαό
Αβραάμ Λίνκολν

Οι νόμοι και οι αποφάσεις πρέπει να είναι αποτέλεσμα κοινής επιλογής και όχι ενός άτομου ή έστω μιας συνάθροισης. Μπορούν να γίνουν πολύ πιο απλούστερες και λιγότερες από την πληθώρα των σημερινών νόμων, με βάση αποκλειστικά αυτονόητες αρχές, σαφείς και θεμελιώδεις. Αυτό θα αποσαφηνίσει τη νομοθεσία στον καθένα μας. Μπορούμε έτσι να καθορίσουμε από κοινού τους νόμους και εν συνεχεία θα σας προτείνουμε στο επόμενο κεφάλαιο μία μοναδική αρχή επί της οποίας θα συμφωνήσουμε όλοι.

Η κοινωνική οργάνωση δεν θα ακολουθεί από δω και πέρα μια κάθετη ιεραρχία, αλλά την οριζόντια συνοχή της κοινωνίας. Θα προχωρήσει ανά συνοικίες, έπειτα πόλεις, περιοχές και χώρες, με στόχο μια ιδιοφυή και μελετημένη διανομή των αναγκών και των πόρων.

Ωστόσο, είναι πιθανό να υπάρχουν ορισμένοι εκλεγμένοι εκπρόσωποι. Αν κάποιοι πολίτες διορίζονται για να εκπροσωπούν την κοινωνία, την πόλη, τον λαό ή το έθνος, δεν θα επιβάλλουν καμία τάξη ή νόμο. Ο ρόλος τους θα είναι να συλλέγουν τις αιτήσεις και τις ιδέες αυτών που εκπροσωπούν και να διευκολύνουν έτσι τις ανταλλαγές με τις άλλες κοινωνίες, πόλεις, λαούς και έθνη, μέσω των αντιπροσώπων τους.

Δικαιοσύνη

Ένας κόσμος απαλλαγμένος από το χρήμα δεν προϋποθέτει και την κατάργηση του δικαστικού συστήματος ή της αστυνομίας, που πρέπει να συνεχίσουν να διασφαλίζουν την ασφάλεια και τη συμμόρφωση στους νόμους.

Πιστεύουμε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να επαναπροσδιορίζαμε από κοινού το περιεχόμενο της σύγχρονης νομοθεσίας στα πλαίσια μιας μη-νομισματικής κοινωνίας, περιεχόμενο το οποίο θα πρέπει να μειωθεί και να γίνει εξαιρετικά απλό, αν συγκριθεί με το φόρτος της σημερινής πολυπλοκότητας.

Οι συνεχείς προσθήκες της όλο και δυσνόητης νομοθεσίας, πολυδαίδαλης, δεσμευτικής και περιοριστικής αποτελεί ένδειξη ενός συστήματος που καταρρέει καθώς χάνει τον έλεγχο. Πρόκειται για χτυπητές εκφάνσεις ενός συστήματος που προσπαθεί να αναπροσαρμόσει την ίδια του την πτώση. Αν το σύστημά μας απαιτεί όλο και περισσότερους νόμους, είναι για να απαντήσει σε συνέπειες για τις οποίες ευθύνεται αποκλειστικά το ίδιο

Αξίζει να επισημανθεί πως για όλα τούτα έχουμε ήδη καθημερινές αποδείξεις;

Ένα χρηστό σύστημα θα πρέπει να έχει ως κύριο χαρακτηριστικό του το να μην απαιτεί καμία τροποποίηση. Θα πρέπει να διέπεται από σταθερές και αμετάβλητες αναφορές, από ένα απόλυτα συνεκτικό και καθολικό πλαίσιο, όσο και αυτάρκες στην πάροδο του χρόνου. Αυτό ακριβώς θα επιτρέψει στον πολιτισμό μας να πορευτεί διαρκώς στον σωστό δρόμο, και να αυτορυθμίζεται φυσιολογικά και απλά υπό ισορροπία, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να το αμφισβητήσουμε.

Απαλλαγμένοι από το νομισματικό σύστημα και μόνο υπό αυτή την προϋπόθεση, μπορούμε να ορίσουμε το κατάλληλο περίγραμμα της κοινωνίας μας, ορμώμενοι από έναν και μόνο σκοπό: να διασφαλιστεί και να προστατευτεί η μέγιστη ελευθερία του κάθε ατόμου. Αυτό προϋποθέτει να απαγορευτεί σε κάθε πρόσωπο η δυνατότητά του να περιορίζει με οποιονδήποτε τρόπο την ελευθερία των άλλων. Ένα τέτοιο σύστημα είναι αλάθευτο αν βεβαίως γίνει αποδεκτό από όλους. Μέσω αυτού, θα αποκτήσουμε μόνο τους νόμους που πράγματι απαιτούνται, και οι οποίοι θα είναι σταθεροί και αμετάβλητοι. Σίγουρα, θα μας αποτρέψουν από οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση και θα εξασφαλίσουν το καλύτερα υποσχόμενο κοινωνικό ζητούμενο.

Για να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή Ελευθερία του καθενός μας, οι νόμοι θα περιστρέφονται γύρω από τις ακόλουθες αρχές:

Να μην σκοτώσουμε.

Να μην βιάσουμε.

Να μην κλέψουμε (το οποίο θα είναι άχρηστο έτσι κι αλλιώς σε έναν τέτοιο κόσμο).

Να μην βλάψουμε τον Άνθρωπο ή την ισορροπία του Πλανήτη.

Να μην ριψοκινδυνεύουμε με τη ζωή του άλλου.

Να μην απαγορεύουμε (μέσα στα όρια αυτών των νόμων)

Να μην υποχρεώνουμε (συμπεριλαμβανομένης της οριστικής κατάργησης των αξιωματούχων).

Κατανομή των καθηκόντων.

Όταν πράττουμε αυτό που αγαπάμε, τούτο ονομάζεται «Ελευθερία»

Όταν αγαπάμε αυτό που κάνουμε, τούτο λέγεται «Ευτυχία»

Για να ξεκινήσουμε, τα επαγγέλματα του αύριο δεν θα είναι ακριβώς τα ίδια, θα σχετίζονται με την οικοδομή, τη διαχείριση των πόρων, την τεχνολογία, τις επικοινωνίες, τις υποδομές, το λιανικό εμπόριο, την εκπαίδευση, την έρευνα, την ένδυση, την υγεία, τις τέχνες και τον πολιτισμό, τη δικαιοσύνη και την ασφάλεια, την ψυχαγωγία, την αναψυχή, τον αθλητισμό και την οικολογία.

Δεν θα υφίστανται πλέον τα επαγγέλματα του χρηματοπιστωτικού κλάδου και της διαχείρισής του: πωλητές, διαφημιστές, τραπεζίτες, ασφαλιστές, κλητήρες, λογιστές, φορολογικοί ελεγκτές, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, οι εντεταλμένοι λογαριασμών, χρηματιστές, υπουργοί, πολιτικοί, και κάθε λογής διευθύνοντες.

Και ποιος θα αναλάβει τις πιο ταπεινές εργασίες, τις πιο επίπονες και τις πιο δύσκολες;

Ο χρυσός κανόνας θα είναι η δίκαιη κατανομή. Ο καθένας θα προσαρμόζεται μέσα από μικρά και σίγουρα βήματα έτσι ώστε σταδιακά να μπορεί να εξασκεί αυτό που τον ευχαριστεί.

Είναι απαραίτητο να σημειωθεί πως σε κάθε επίπεδο, ο καθένας θα θεωρείται ως ίσος προς τους άλλους. Οι περισσότεροι δεν θα αναλώσουν 10 χρόνια σπουδών για να γίνουν γιατροί, αλλά κι ελάχιστοι γιατροί θα θελήσουν να καταπονηθούν σωματικά ως οικοδόμοι, έστω και ως μαθητευόμενοι μονοετούς φοίτησης. Αν η ζωή του κτίστη μπορεί να έχει σωθεί από τον γιατρό του, ο τελευταίος τον χρειάζεται επίσης για να αποκτήσει κατοικία. Υπό την οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, οι πολύχρονες σπουδές δεν υπερισχύουν της εύνοιας κανενός προς τους άλλους και αντίστροφα.

Χρειαζόμαστε όλους τους ανθρώπους. Ο καθένας οφείλει να αναλάβει την εκπλήρωση των επιλογών του αδιαμαρτύρητα, είτε η προσπάθεια αυτή είναι πνευματική, σωματική, ή ακόμα και τα δύο.

Αν κάποιες ανεπιθύμητες ή επίπονες εργασίες δεν γίνεται να αυτοματοποιηθούν παρά την υψηλή τεχνολογία που διαθέτουμε (γεγονός απίθανο), και επιπροσθέτως δεν μπορέσουμε να βρούμε εθελοντές, τότε, ο δίκαιος και ακριβής επιμερισμός του έργου όλων θα αναλάβει εκ περιτροπής τέτοιες εργασίες μέσω οργανογραμμάτων.

Θα διευκολύνουμε όσο γίνεται καλύτερα τις συνθήκες εργασίας έτσι ώστε να γίνουν το ελάχιστο δυνατόν πιεστικές. Θα συμφωνήσουμε ως προς έναν χρόνο εργασίας μειωμένο στο ελάχιστο, καθώς θα διαθέτουμε προφανώς μεγάλη και εύκαιρη μάζα εργαζομένων.

Ωστόσο, έχουμε και μια άλλη επιλογή στη διάθεσή μας: την εισαγωγή του θεσμού της πολιτικής θητείας διάρκειας ενός έτους στις αρχές της ενηλικίωσης, στην ακμή της ζωής και στη χώρα βεβαίως της επιλογής μας, κατά περίπτωση και με τους φίλους μας αν το επιθυμούμε.

Σε περίπτωση που θα διαπιστώσουμε πως ένα καταναλωτικό προϊόν σπανίζει λόγω έλλειψης ενθουσιασμού στα εργοστάσια παραγωγής, θα πρέπει επ' αυτού να αναζητήσουμε έναν άνδρα, μια γυναίκα, ή ένα παιδί που να βιώνει μια αλλαγή της ζωής του προς το καλύτερο. Το να διαπιστώνουμε ότι ένα προϊόν σπανίζει ή εξαφανίζεται, τούτο αναμφίβολα αποτελεί ένδειξη προόδου και διόλου οπισθοδρόμησης. Και ποιό θα είναι το αντίκτυπό του στην ζωή μας ; Ίσως μια κάπως μικρότερη υλική ευμάρεια, πλην όμως, προς μια πραγματική εξέλιξη της κοινωνίας.

Η δυνατότητα να χάσει κανείς προσωρινά κάποιες υλικές ανέσεις προς όφελος μιας ευρύτερης κοινωνικής ευμάρειας, είναι χαρακτηριστικό ενός ελεύθερου κόσμου δίχως χρέη και χωρίς συγκρούσεις. Μια τέτοια προοπτική δεν πρέπει ποτέ να μας δημιουργεί επιφυλάξεις.

Επιπροσθέτως, κάθε μείωση της βιομηχανικής παραγωγής θα έχει διπλό θετικό αντίκτυπο στην οικολογία: μείωση της ρύπανσης, όσο και κίνητρο για την ανακύκλωση των ήδη υπαρχόντων προϊόντων.

Η ιδιοκτησία

Η στέγαση δεν αποτελεί πρόβλημα, παρά μόνον εάν μένουμε προσκολλημένοι στο Εγώ του σήμερα.

Σε μια πρώτη φάση, ο καθένας δεν θα διαθέτει τους ίδιους χώρους ή το ίδιο standing, τούτο είναι αναπόφευκτο. Πλην όμως, είναι αφύσικο να προτιμηθεί το ισχύον σύστημα, μόνο και μόνο για το όφελος το οποίο δικαιολογεί την ανισότητα και μας αποτρέπει στο να την καταρρίψουμε.

Η προτεραιότητα θα είναι να εξασφαλίσουμε πάνω απ 'όλα στον καθένα μια κατοικία.

Εν συνεχεία, θα πρέπει να ανακαινίσουμε κατά περίπτωση τα περισσότερα από τα σύγχρονα καταλύματά μας, διατηρώντας τις ομορφότερες αρχιτεκτονικές εκδοχές τους στην εποχή μας, εάν το επιθυμούμε. Όλα τους πάντως παρουσιάζουν μεγάλες ενεργειακές απώλειες, αν και ήδη γνωρίζουμε σήμερα πως να κατασκευάσουμε κατοικίες με θετικό ενεργειακό πρόσημο. Ο καθένας θα είναι ιδιοκτήτης της κατοικίας του, και με την πάροδο του χρόνου, θα το εξασφαλίσουμε σε όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Θα δημιουργήσουμε τις κατοικίες του αύριο κατά τρόπο αρκετά ισοδύναμο όσον αφορά την άνεση και την επιφάνεια, ενώ θα υπάρξουν διαφορετικές κατηγορίες κατοικιών, ανάμεσα στο διαμέρισμα ενός εργένη και σε εκείνο μιας οικογένειας, πάντα όμως με τις ανάλογες και ισάξιες ανέσεις.

Όσο θα προχωρούμε, τόσο περισσότερο η ακριβοδίκαιη κατανομή θα γενικευτεί.

Η οικολογία

Πρωτίστως, το τέλος του νομισματικού συστήματος θα επιβραδύνει μαζικά τις μετακινήσεις εμπορικού και βιομηχανικού χαρακτήρα. Η ρύπανση θα μειωθεί υπό την ίδια επιταχυνόμενη δυναμική, όσο και το έγκλημα. Η κατάργηση του νομισματικού συστήματος είναι προς το παρόν το μόνο μέσο δράσης που διαθέτουμε για να σταματήσει αυτή η θανάσιμη και τυφλή βιομηχανική υπερ-ρύπανση, άλλωστε αυτή πρέπει να είναι και η πρώτη προτεραιότητά μας.

Ως ακολούθως είμαστε κατηγορηματικοί: η ανθρώπινη τεχνογνωσία στην καθαρή ενέργεια θα μπορεί δίχως προβλήματα να διανέμει την απαραίτητη ενέργεια σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και τούτο, δίχως να καταφύγουμε στο πετρέλαιο ή στους πυρηνικούς αντιδραστήρες.

Σε έναν κόσμο που βασίζεται στον δόλο του κέδρους, γιατί να μην προωθηθούν φιλικές προς το περιβάλλον τεχνικές οι οποίες να προσφέρουν ελάχιστο κέρδος;

Ένα μόνο παράδειγμα ανάμεσα σε τόσα άλλα:

Η παραγωγή ενέργειας στην έρημο είναι ευρέως αποδεκτή ως μια έξοχη ιδέα, κι αυτό διότι για παράδειγμα, η έρημος της Σαχάρας καλύπτεται από φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις που ισοδυναμούν με 750 υπάρχοντα τεραβάτ (τρισεκατομμύρια βατ). Πλην όμως, η γη δεν καταναλώνει συγχρόνως περισσότερο από 14 τεραβάτ.
blogphotovoltaique.com

Παιδεία, σχολείο, εκπαίδευση, επιστήμες.

Τα παιδιά αποτελούν το πιο αγνό και ουσιαστικό θεμέλιο του μέλλοντός μας. Μια εκπαίδευση έξυπνη και ενθαρρυντική θα επιτρέψει στην κοινωνία μας ένα μέλλον ευημερίας, βιώσιμο και ενάρετο.

Το εκπαιδευτικό σύστημα θα μπορούσε πλέον να μη βασίζεται στη βαθμολογία, η οποία υπάγεται σε έναν κόσμο όπου βασιλεύει ο ανταγωνισμός. Αλλάζοντας, θα έχει ως αποκλειστικό στόχο την παροχή των γνώσεων και των δεξιοτήτων, όσων ακριβώς απαιτούνται για την εκπλήρωση του έργου ζωής του καθενός.

Εδώ δεν θα πρέπει πια να λέμε «αυτό είναι λάθος», αλλά «προσπάθησε ξανά», «σχεδόν τα κατάφερες», «θα σου εξηγήσω», μέχρι την αποφοίτηση και την απονομή διπλώματος από κριτική επιτροπή που θα απαρτίζουν επαγγελματίες. Δεν χρειάζεται βαθμολόγηση όταν απλά και μόνον μια έγκριση θα αρκεί.

Το επιχείρημα ότι «ο ανταγωνισμός αποτελεί κίνητρο» ισχύει μεν για κάποιους, πλην όμως, είναι καταστροφικό για τους άλλους. Ένα τέτοιο σύστημα είναι επίσης εκείνο της αποθάρρυνσης. Γιατί να μην αμβλυνθούν τα κίνητρα μέσω της ενθάρρυνσης, κάτι που είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και παραγωγικό;

Μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τους βασικούς κανόνες του βίου, πώς να παραμένουν σε αρμονία με τον εαυτό τους δίχως για παράδειγμα να διαπληκτίζομαι με τους άλλους.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια σχολική δυναμικότητα που θα βασίζεται στην επιδεξιότητα σε πολλά επίπεδα, διδάσκοντας από την πιο μικρή ηλικία τις βάσεις του μαστορέματος, της κηπουρικής, της φροντίδας, της οικολογίας, της ευημερίας και της υγιεινής μαγειρικής.

Όποια κι αν είναι τα επιστημονικά πεδία έρευνας, ας ανταλλάξουμε τις γνώσεις μας και ας ενθαρρύνουμε τον διάλογο με τη μέγιστη ευρύτητα πνεύματος ως προς την αναγνώριση των επινοήσεων των άλλων. Πρέπει να δίνουμε πάντοτε έμφαση στην ταπεινότητα σε σχέση με τις πεποιθήσεις μας, και όλοι μας θα αναδειχθούμε νικητές.

Η υγεία

Είναι προφανές πως θα γίνουμε πιο υγιείς υπό το νέο σωστό πλαίσιο, ανακουφισμένοι πλέον και νοιώθοντας σιγουριά ενώ η ιατρική φροντίδα θα είναι προσβάσιμη σε όλους.

Η ενότητα κάνει τη δύναμη

Όποιος κι αν είναι ο επαγγελματικός τομέας, σας προτρέπουμε να ενταχθείτε σε ομάδες συναδέλφων μοιραζόμενοι ιδέες και επινοώντας σχέδια. Αυτό ισχύει τόσο σε επίπεδο τοπικών ή ανθρωπιστικών δράσεων, όσο και σε περιφερειακό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο. Όσο ευρύτερα μπορέσουμε και ανασυνταχθούμε μοιραζόμενοι τις απόψεις μας, τόσο οι βελτιστοποιημένες πλέον δράσεις μας, θα είναι τεκμηριωμένες και θα απορρέουν από την ορθή ανάλυση. Η γνώμη του καθενός από εμάς μετράει. Κάθε καλή ιδέα έχει ως αφετηρία το άτομο. Προτείνετε, συζητήστε, μοιραστείτε, αναλύστε και ενεργήσατε σύμφωνα με τις κοινές συνθήκες εργασίας και συνεννόησης. Ο άνθρωπος σήμερα υπερέχει σε όλους τους τομείς, τόσο σε γνώσεις όσο και σε δεξιότητες. Αυτός είναι ο λόγος που μπορούμε να απαντήσουμε σε όλες τις προκλήσεις που μας περιμένουν.

Εάν αισθάνεστε πως μπορείτε να ηγηθείτε ενός σχεδίου, μη διστάσετε να εκφραστείτε προτείνοντας τον εαυτό σας, δίχως όμως καμία επιβολή από μέρους σας πάνω στους άλλους.

Ας μη διστάσουμε πλέον να επικαλεστούμε ο ένας τον άλλον, κάνοντας χρήση των αντίστοιχων δεξιοτήτων μας. Είναι απίθανο ένας επαγγελματίας ή μια επιχείρηση να μην ανταποκριθούν σε αυτό το νέο πλαίσιο, καθώς κι εκείνο βασίζεται στο κίνητρο και όχι στην υποχρέωση.

Τα εδάφη

Εάν σήμερα υπάρχουν τόσοι πολλοί δυστυχείς οι οποίοι διακινδυνεύουν τη ζωή τους διασχίζοντας τα σύνορα των πλούσιων χωρών, αυτό δεν γίνεται για το κλίμα, τον πολιτισμό, πόσο μάλλον για την τυχόν υποδοχή, αλλά μόνον προς αναζήτηση χρημάτων εκεί όπου αυτά βρίσκονται. Αυτές είναι άλλωστε πράξεις επιβίωσης. Γιατί να αναλάβουν ένα τέτοιο ρίσκο όταν πλέον δεν θα υπάρχουν χρήματα πουθενά; Εάν είχαν τη δυνατότητα επιλογής και τα ανάλογα μέσα θα προτιμούσαν να παραμείνουν στη γη των προγόνων τους, υπό το περιβάλλον στο οποίο έχουν συνηθίσει. Αύριο, θα τους επιτρέψουμε να ζουν όλοι τους αξιοπρεπώς στις χώρες τους, και αυτή θα είναι η πιο όμορφη και καλύτερη λύση σε πρώτη φάση.

Προχωρώντας έτσι, θα συνειδητοποιήσουμε τελικά μια μέρα πως τα σύνορα δεν έχουν νόημα και ότι υπάρχουν μόνο στη σκέψη μας.

Ο Πλανήτης που μας επιτρέπει να επιβιώνουμε αξίζει κάτι καλύτερο από αυτή την κατακερματισμένη πρόσληψή του από πλευράς Ανθρώπου, κοσμοαντίληψη η οποία διατηρείται έπειτα από τη δική μας βούληση.

Αξίες

Τα αγαθά δεν θα έχουν πλέον καμία αξία. Η Ζωή θα ξαναβρεί έτσι τη δική της, την πλέον υψηλή.

Εάν τίποτε δεν γίνεται επί πληρωμή, τότε τα πάντα είναι δωρεάν: ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, βιολογικά τρόφιμα, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση, μεταφορές, σπουδές, στέγαση, αθλητισμός, ταξίδια, αναψυχή, ψυχαγωγία... όλα όσα χρειαζόμαστε.

ΙΙΙ. Μια νέα εποχή

Βιώνουμε μια κρίσιμη και αποφασιστική περίοδο στην Ιστορία της Ανθρωπότητας. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο επείγον να δράσουμε, να αλλάξουμε, να ανοικοδομήσουμε. Κι εδώ πιθανόν έγκειται ο μεγαλύτερος παραλογισμός της κοινωνίας μας: δεν κάνουμε τίποτα λόγω έλλειψης κονδυλίων ενώ διαθέτουμε προς όφελός μας όλα τα ανθρώπινα μέσα. Διαθέτουμε όλες τις δεξιότητες που θα μπορούσαμε να ονειρευτούμε κι ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό. Το δυναμικό μας είναι απλά γιγαντιαίο.

Οι νόμοι μας δεν θα ήταν τόσοι πολλοί, αν το σύστημά μας ήταν το σωστό.

«Η απαγόρευση του να πράξει κανείς κάτι» θα ισχύει μόνο όταν σχετίζεται με την Ελευθερία του Ατόμου και με την προστασία του Πλανήτη του.

«Η υποχρέωση του να πράξει κανείς κάτι» δεν θα είναι αποδεκτή, πλην της περίπτωσης του θεμελιώδους καθήκοντος: την προστασία του Ατόμου και του Πλανήτη.

Ωστόσο, οι υποχρεώσεις καθώς και οι απαγορεύσεις βρίσκονται παντού και σε κάθε τομέα, αναρίθμητες όσο και όλο και πιο παράλογες.

Βρισκόμαστε σε μια φάση μετάβασης ανάμεσα σε δύο εποχές στην Ιστορία, οι οποίες είναι ριζικά διαφορετικές, αν όχι αντιτιθέμενες.

Η πρώτη, αυτή που βιώνουμε σήμερα, είναι προσανατολισμένη προς την ιδιοκτησία, τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, τη δέσμευση, τις σύγχρονες μορφές δουλείας και του προκαθορισμού της συμπεριφοράς.

Η επόμενη θα είναι εκείνη της αυτονομίας. Θα κατευθύνεται προς το άτομο, τον Πλανήτη του, την πρωτοβουλία, τη συνεργασία, τον συντονισμό, το κίνητρο και την αληθινή Ελευθερία.

Η τεμπελιά και ο ατομικισμός αποτελούν την έκφραση της απόρριψης ενός συστήματος.

Το κίνητρο και η ανιδιοτέλεια θα είναι οι εκφράσεις της Ελευθερίας του ατόμου.

Σε μερικές δεκαετίες θα διηγούμαστε στα παιδιά μας τι ήταν το νομισματικό σύστημα καθώς και οι διανθρώπινες σχέσεις του σήμερα. Όλα τούτα θα τους φανούν βάρβαρα, βίαια και ανασφαλή, όπως ακριβώς τώρα θεωρούμε εμείς τον Μεσαίωνα.

Αλλά ο χρόνος κυλά και η Ζωή επικρατεί σε κάθε περίπτωση.

Αν κοιτάξουμε αυτό που συμβαίνει τώρα, θα είναι εύκολο να πιστέψουμε πως η Χρυσή Εποχή της Ανθρωπότητας βρίσκεται πίσω μας, και πλέον μόνο την παρακμή και την υποβάθμιση του Πλανήτη μπορούμε να περιμένουμε. Ωστόσο, η ανάγκη μας ωθεί προς τον μόνο τρόπο να προχωρήσουμε: εκείνον της κατανόησης και της ενότητας.

Είναι προφανές, τα γεγονότα θα μας οδηγήσουν δίχως διακοπή μέχρι να φτάσουμε στο υψηλότερο: έναν πολιτισμό όπου θα κυριαρχεί η Ελευθερία, η Αμεροληψία και η Αρμονία.

Το καλύτερο δεν βρίσκεται πίσω μας, αλλά το αντίθετο.

Τούτο φαίνεται πάντα αδύνατο, μέχρι να το κάνουμε.
Νέλσον Μαντέλα